تبلیغات
مهندسی برق - بررسی و تست سنسور نامور از طریق اتصال به یک ایزولاتور بریر

مهندسی برق
 
ارتقاء دانش برقی

تاکنون بارها در این وبسایت درباره سنسور های صنعتی یادداشت هایی منتشر کرده ایم و به نظرم اگر اکنون درحال خواندن این مطلب هستید به احتمال زیاد به اندازه کافی سنسور های صنعتی استاندارد را میشناسید. امروز  به سراغ گونه ای دیگر از سنسور ها رفته ایم که به واسطه اپلیکیشن مورد استفاده از آن، در گروه سنسور های خاص قرار میگیرند. در مقدمه یادداشت امروز به معرفی سنسور نامور (NAMUR) می پردازیم و در ادامه نحوه اتصال یک سنسور نامور را به ایزولاتور (سوییچ آمپلی فایر) نشان میدهیم.




سنسور/انکودر NAMUR

نامور یک نوع خروجی سنسور است. یعنی در واقع سنسور هایی در بازار اتوماسیون صنعتی وجود دارد که خروجی نامور دارند و این خروجی به صورت on یا off (کنتاکت های باز و بسته) می باشد. دلایل مختلفی برای استفاده از سنسور های خروجی نامور وجود دارد که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم.
یک سنسور نامور در واقع یک سنسور تقویت نشده (non-amplified sensor) با اتصال دو سیمه است که در خروجی دو سطح سیگنال مختلف را متناسب با وضعیت سوییچ تولید میکند. معمولا اگر سنسور هیچ چیزی را سنس نکند، جریانی در حدود 2.1 میلی آمپر تا 3 میلی آمپر در خروجی خواهد داشت و اگر سنسور نامور هدفی را در مقابل خود سنس کند سیگنال جریانی خروجی عددی کمتر از 1.2 میلی آمپر میباشد(برای مثال به پارامتر Measuring plate در دیتا شیت یک سنسور نامور القایی و یا پارامتر Switching point در دیتاشیت یک بریر ورودی دیجیتال نگاهی بیندازید).

این دو سیگنال از نظر سطح جریان در سطوح پایینی هستند و به همین علت است که از سنسور های دارای خروجی نامور در مواقعی که الزام به اندازه گیری در شرایط ایمن باشد (مثل محیط های با خطر انفجار یا جهت حفظ ایمنی پرسنل شاغل) استفاده میشود تا بدلیل پایین بودن سطح انرژی در هنگام سوئیچینگ از بروز خطر جلوگیری شود. می دانیم که تزریق انرژی (جریان/ ولتاژ بیش از استاندارد) به محیط های خاص می تواند سبب ایجاد انفجار و تلفات جانی و مالی شود.



البته به دلیل اینکه سیگنال خروجی سنسور نامور دارای سطح جریان پایین است، نمی توان آن را مستقیما به سیستم کنترل یا PLC متصل کرد و برای برقراری ارتباط نیازمند یک تقویت کننده سوییچ (Switch Amplifier) یا ایزولاتور بریر (Barrier ) اختصاصی برای سنسور های نامور خواهیم بود تا با تقویت سیگنال خروجی، مقدار آن را برای کارت های ورودی سیستم کنترل قابل تشخیص کند.



سنسور های پراکسیمیتی (Proximity sensors) و انکودر ها (encoders) می توانند دارای خروجی نامور باشند. در صنعت انواع مختلفی از سنسور های پراکیسمیتی القایی(inductive)، خازنی(capacitive)، مغناطیسی(magnetic) و فتو الکتریک(photoelectric) خواهید دید که دارای خروجی NAMUR می باشند. بر اساس نوع اپلیکیشن و هدفی که باید سنس گردد میتوانید یکی از مدل های ذکر شده را استفاده کنید ولی باید بدانید که تمام سنسورهایی که دارای استاندارد NAMUR هستند، خروجی یکسانی دارند.


نکته دیگر اینکه، اگر در صنعت خواستید برای حفظ ایمنی پرسنلی که در نزدیکی تجهیزات کار میکنند از سنسور های نامور استفاده کنید میتوانید به سراغ سنسور های نامور با ویژگی Fail-Safe بروید که این سنسور ها تاییدیه ایمنی SIL3 را دارند. یادتان باشد که سنسور های NAMUR Fail-Safe نیازمند تقویت کننده های خاص خود هستند. وجود خروجی fail-safe به شما اطمینان میدهد که حتی در هنگام خرابی سنسور، خروجی میتواند مشکل را متوجه شده و به حالت ایمن میرود.



تا اینجای مطلب سعی کردیم اطلاعات مختصری در مورد سنسور هایی که خروجی NAMUER دارند در اختیارتان قرار دهیم. همچنین دریافتیم که سنسور های نامور به واسطه قابلیت اطمینان عملکردشان به وفور در مناطق خطرناک و انفجاری (hazardous locations) در پلنت های صنعتی استفاده میشوند و می توانند حفاظت از خطر انفجار و حفظ ایمنی پرسنل شاغل را تامین کنند.


منبع :وبلاگ تخصصی برق قدرت
power-en.mihanblog.com



ادامه مطلب

طبقه بندی: انواع سنسورها،  پروژه دانشجویی مهندسی برق، 
برچسب ها: سنسور/انکودر NAMUR، سنسورNAMUR، NAMUR، سنسور/انکودر،  
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 6 مهر 1394 توسط حامد اسفندیار
Online User
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک